για τις δυσκολες μερες και οχι μονο....

το βρηκα σημερα στη ζουγκλα και εκφραζει απολυτα την διαθεση μου παρολο που ολα γυρω μου τα βλεπω χαοτικα , θα αλλαξουν ομως σημερα κιολας (ευχομαι)...εχτες ηταν πολυ δυσκολη μερα , ηταν να γινει η μετακομιση και δεν εγινε τελικα...ημουνα πολυ σκατα , δεν ηθελα με τιποτα να κοιμηθω στη κυψελη..ας ελπισουμε να μην κοιμηθω και σημερα..αν κοιμηθω παντως θα προσπαθησω να ονειρευτω οτι βρισκομαι σε αυτες τις ξαπλωστρες.......κισσ κισσσσσσσσσσσσ

τι ομορφη μερα.....ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΑΡΧΗ!!!

απιστευτο σκ!!!!!!!!φευγω απο το (ας πουμε) σπιτι μου, μιλησα με τον ιδιοκτητη και του ειπα οτι δεν με σηκωνει η κυψελη..πολυ φασαρια , το σπιτι (χαχχα) καθολου λειτουργικο γενικως χαλι...θα μου πεις γιατι το νοικιασες..εεεμμμμ εστρι οπως εφυγα απο το πατρικο για να βρω την ησυχια μου βιαστηκα..νοικιαζω και πρωτη φορα..ηταν και καινουριο μου γυαλισε τρελα,φαινονταν ησυχη περιοχη...κοντα στη δουλεια...

θα μετακομισω πανω απο φιλους σε 30 τετ σπιτακι με μικρο μπαλκονακι που βλεπει πισω αλλα εκει θα μπορω να απλωνω επιτελους (στο αλλο απλωνα μεσα,αστα)σε μια περιοχη παλι κεντρο , που την ξερω καλα αλλα θα εχω την ησυχια μου επιτελους!!!!!!!με λιγα παραπανω λεφτα αλλα ΔΕΝ ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙ!!!αυτο θα μπορω να το πω σπιτι μου....

Η ζωη μου......

μεγαλωσα σε μια περιοχη που τα παιδακια ακομα παιζουν μολις νυχτωσει στο δρομο...στα 23 εφυγα και πηγα να ζησω μονη μου στο εξοχικο 30 χλμ απο την αθηνα εμεινα 2 χρονια και μετα αλλα 2 σε νησι ..γυσρισα αθηνα για σενα και εμεινα πρωτη φορα κεντρο..περασα απαισια δεν μου αρεσε τιποτα...εζησα για πρωτη φορα τι θα πει δεν βρισκω να παρκαρω..μου χτυπανε το αμαξι παρκαρισμενο(3 φορες σε 7 μηνες) νομιζα οτι εχω τελειωσει με το κεντρο αλλα βιαστηκα παλι..βρηκα επιτελους μονιμη δουλεια στο κεντρο καρακεντροοο...ακομη φοβαμαι ελαχιστα οταν ειμαι εξω...δεν αντεχα στην κυψελη με τιποτα..ηταν ισογειο ειχε τρελη φασαρια για μενα..στο καινουριο θα ειμαι στον δευτερο με μπαλκονι πισω!!!θα ειναι ησυχαστηριο...ειμαι πολυ τυχερη , πρεπει να το αναγνωρισω....ΠΟΛΥ ΤΥΧΕΡΗΗΗΗΗ

ο καιρος περναει , θα αντεξω???

το μεγαλυτερο προβλημα που πιστευω οτι θα αντιμετωπισω ειναι ο χρονος...ειμαι 30 χρονων , ο φιλος μου θα γυρισει σε κανα χρονο απο τωρα αθηνα (αν τα καταφερει..) , αντε να συγκατοικησουμε , αντε να δουμε πως θα παει και μετα βλεπουμε παλι...απο την αλλη το προβλημα της ανασφαλειας μου , θα μεγαλωνει οσο περναει ο καιρος..αν ειμασταν μαζι δεν θα ηταν τοσο εντονο...ποσο θα ηθελα να ηταν αλλιως τα πραγματα..τωρα να κανονιζαμε για το σκ....θεε μου ποσο μου λειπει...ποσο θελω να ζησωωωωωωωωω

ανασφαλεια , ανασφαλεια , ανασφαλεια.......

καθε μερα που περναει παλευω μαυτο το φρικτο συναισθημα..δεν με νοιαζεται , δεν ενδιαφερεται, δεν μαγαπαει,εχει ξενερωσει (εχω κανει απιστευτες σκηνες), θα με χωρισει κλπ γιατι να με νοιαζει τι σκεφτεται???τοση πολυ πια!!! ωστε να χανω το αυτοελεγχο μου και να εκτροχιαζομαι...να το σκεφτομαι με τις ωρες , να αισθανομαι τοσο μειονεκτικα απεναντι του??εχει καταφερει πολλα...αλλα εκ των πραγματων εγω ειμαι σε καλυτερη φαση απο εκεινον...παρολαυτα εγω νιωθω πολυ μειονεκτικα απεναντι του!!!γιατι ρε γαμωτο!!!σημερα παλι σκεφτομουν να του πω το ενα , να του πω το αλλο , να του πω δεν αντεχω χωριζουμε!!!αφου δεν το θελω, ειναι αλλος ενα τροπος να προσεγγισω την προσοχη του,να μου πει οτι μαγαπαει και δεν θελει να χωρισουμε μεχρι να ερθει η επομενη φορα και να ξαναγινει το ιδιο...στο τελος φυσικα θα το πει ΜΙΑ ΦΟΡΑ αυτος και θα το εννοει...

απο την αλλη δεν εκφραζεται καθολου!!!ειναι φυσιολογικο κι αυτο???δεν ξερω το χανω παλι..αντε να ερθει η τριτη να παρω βοηθεια...δοξα το θεο ολο αυτο το καιρο τουλαχιστον δεν εκανα σκηνη,δεν ειχαμε κλαματα,το παλευω , προσπαθω!!!!αντε να δουμε, παντα τα σκ ειναι δυσκολα..ευτυχως θα παω στο εξοχικο , ευχομαι να περασουμε καλα...κισσ κισσ

φοβαμαι........

φοβαμαι τι θα γινει...δεν αντεχω αλλο να περιμενω..σε θελω...να κοιμομαστε μαζι..να ξυπναμε μαζι..να τρωμε μαζι..ολα μαζι..κουραστηκα...βαρεθηκα να περιμενω.....ελαααααααααααα

αισθανομαι οτι πλησιαζει το τελος.....

καθε φορα που καταλαβαινω οτι δυσκολευεσαι να ανοιχτεις η να εκφραστεις νιωθω οτι πλησιαζει το τελος...παλι εχτες δεν μπορεσες να εκφραστεις,βασικα να μοιραστεις...ενιωσα τοσο ασχημα,πριν μερικες μερες σου ανοιξα την καρδια μου κ εσυ ουτε καν να μοιραστεις κατι τοσο μικρο...ποσο στεναχωριεμαι....ποσο θελω να ηταν αλλιως τα πραγματα...θα ειμαι ετοιμη ομως θα δεις , θα ειμαι τοσο ετοιμη που δεν θα το πιστευεις....

εχουν μπει παλι οι διαολοι μεσα μου σημερα..κανω παρανοιες οτι οταν θα ερθεις θα μου πεις να χωρισουμε...καθε φορα αυτο συμβαινει γαμωτο...μεγαλη ανασφαλεια γιατι???μια χαρα θα πανε ολα και χωρις αυτον...θα ειναι δυσκολα αλλα θα τα καταφερω....

κατι........τρεχει.......

παρολο που ειχα ενα παρα πολυ ωραιο σκ , πηγα σε κατι γενεθλια...μιας παλιας φιλης μου και μαλιστα χαρηκα πολυ που με καλεσε γιατι την ειχα ξεγραψει...ειμαι θλιμμενη...δεν εχω ορεξη για τιποτα...γιατι???περασα τοσο ωραια...το σπιτι ηταν απιστευτο,ειδα παλιους φιλους..σιγα σιγα επανερχομαι πληρως..αλλα η θλιψη θλιψη..γιατι????δεν εχουμε μανουριασει καθολου εδω και 1 βδομαδα,δεν εχω γκρινιαξει τιποτα ολα καλα,νορμαλ αλλα εγω οχι..γιατι????